Ljetnje računanje vremena počelo je tokom noći pomjeranjem časovnika jedan sat unaprijed – sa dva sata na tri. Pomjeranjem kazaljke časovnika noć je „skraćena“, a dan produžen za 60 minuta, poslije zimskog računanja vremena.
Ljetnje računanje vremena počinje posljednje nedjelje u martu u dva sata ujutru, a završava se posljednje nedjelje u oktobru, kada počinje tzv. „zimsko računanje vremena“.
Ideja o zimskom i ljetnjem računanju vremena zasnovana je na astronomskoj okolnosti da u januaru sunce izlazi tek oko 8 sati, a zalazi u 16 sati. U julu, kada je dan duži, sunce izlazi prije 5 sati, a zalazi poslije 21 sat.
U Crnoj Gori je ljetnje računanje vremena uvedeno 27. marta 1983. godine.
Na svijetu 110 zemalja koristi ljetnje računanje vremena, uglavnom u Evropi i Sjevernoj Americi, dok Bjelorusija, Gruzija i Rusija imaju isto vrijeme i zimi i ljeti.
Sam čin pomjeranja sata često ne djeluje dramatično, ali posljedice postaju vidljive već na početku radne nedjelje.
